Αναδημοσιεύουμε από την εφημερίδα Goal το παρακάτω άρθρο, χωρίς σχόλια και με την σημείωση ότι δεν έχουμε την παραμικρή ιδέα για την ομάδα ή τα πρόσωπα που αναφέρονται.

ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ ήταν ένα στέλεχος επαρχιακής ομάδας. Η ιδιότητα που είχε στο σύλλογο δεν ήταν πρωτοκλασάτη, αποφάσιζε όμως για τα πάντα στην ομάδα. Μέχρι και με τι απορρυπαντικό θα πλυθούν οι εμφανίσεις. Πώς γίνεται να είναι ο απόλυτος άρχοντας χωρίς να κάθεται σε κάποια μεγάλη καρέκλα; Εδώ είναι το μυστικό. Ο πρωταγωνιστής μας είχε μια εντυπωσιακή γυναίκα και μια εξίσου εντυπωσιακή κόρη.

«Τι μας λες, ρε βαρεμένε; Μπας και χτύπησες καμιά δεκαριά καρτούτσα και έχεις μπερδέψει τη βούρτσα με τη Λούτσα και το Μονακό με το Βελβεντό; Τι σχέση έχουν η γυναίκα και η κόρη του;» θα ρωτήσετε εύλογα. Ελα, όμως, που έχουν. Από εκεί αντλούσε τη δύναμή του. Αυτές ήταν τα καλά του χαρτιά, τα οποία τα χρησιμοποιούσε κατάλληλα και είχε ανακηρυχθεί σε Νο 1 της ομάδας.

Ας ξεκινήσουμε, όμως, να ξετυλίγουμε το κουβάρι της ιστορίας. Ανάψτε κανένα πούρο κουβανέζικο (εμ, τι θέλατε να ανάψετε, κανένα σέρτικο;), που κρατάει και πολύ, και καθίστε να απολαύσετε την ιστορία. Η γυναίκα, λοιπόν, του στελέχους ήταν αρκετά εντυπωσιακή και πολύ ζωηρή. Ο πρόεδρος του συλλόγου το εντόπισε αυτό. Και δεν χρειάστηκε και ιδιαίτερο κόπο μέχρι να τη βάλει κάτω (για να της εξηγήσει, ντε, τι είναι οι ειδικές ρήτρες στα συμβόλαια). Και την έβαλε και μια και δυο και τρεις και 13 και έγιναν επίσημο ζευγάρι.

Εδώ θα πρέπει να σας θυμίσουμε την παροιμία «Κατά μάνα, κατά κύρη», για να βάλουμε στο παιχνίδι και την κόρη. Ηταν κι αυτή εντυπωσιακή, ζωηρή και αποφασισμένη να τα κάνει όλα μετά τις 2, που λέει και το τραγούδι. Και τα έκανε. Στο καρνέ της είχε τα τηλέφωνα μελών του ΔΣ, παραγόντων, παικτών, προπονητών κ.λπ.

Το ωραίο είναι ότι τα τηλέφωνα υπήρχαν και στο καρνέ της μαμάς, η οποία ήταν κι αυτή βίος και πολιτεία. Το άλλο πιο ωραίο είναι ότι και η μαμά έκανε τα ίδια. Απλώς μαζεύτηκε όταν γνώρισε τον πρόεδρο και αφοσιώθηκε σε αυτόν.

Το ωραιότερο είναι, όμως, ότι την ύπαρξη των καρνέ γνώριζε ο μπαμπάς της οικογένειας. Και μάλιστα όχι μόνο γνώριζε, αλλά φρόντιζε ο ίδιος να γράφονται τα τηλέφωνα εκεί. Τι θα πει αυτό; Θα πει ότι το στέλεχος όχι μόνο γνώριζε ότι η γυναίκα και η κόρη του δεν είχαν πάει μόνο με τους τράγους της περιοχής, αλλά εκείνος φρόντιζε να τις στέλνει να μαζέψουν ραδίκια με τους γνωστούς του.

Ο τύπος, βλέπετε, ήθελε να ανέβει με κάθε τρόπο. Και ανέβαινε στέλνοντας για βρουβοβλάσταρα τη γυναίκα και την κόρη του. Θα αναρωτηθείτε, βέβαια, πώς οι δυο γυναίκες δεν αντιδρούσαν. Κατ' αρχάς η γυναίκα δεν είχε λόγο να αντιδράσει. Ο τύπος, βλέπετε, ήταν ντινγκιντάνγκας.

Του άρεσαν οι καστανάδες με τις φουφούδες, ντε Το είχε αποκαλύψει, μάλιστα, από νωρίς στη γυναίκα του. Της είπε ότι θα έχει γεράσει μέχρι να δει το κάστανό του στη φουφού της και εκείνη το δέχτηκε. Οπως δέχτηκε να ανάβει φωτιές σε όποιον καστανά την έστελνε αυτός. Μετά τον εκβίαζε και κέρδιζε δύναμη και φυσικά και λεφτά. Μόλις έμαθε τα καθέκαστα η κόρη δεν άρχισε τα κλάματα. Ακολούθησε το δρόμο της μαμάς. ΚΙ ΕΖΗΣΑΝ ΑΥΤΟΙ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΕΡΤΙΚΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ...

 Εφημερίδα Goal 28/3/2010